Yedi yıl önce Girit sokaklarında gezinirken "anneanne ve dede"lerimden bir sürü gördüğümü sandım; pembe duru tenleri, maviş gözleriyle bana, bizlere çok yakındılar...

Panayır'ı yaparken Pieter Bruegel'in tablosu bir kez daha yakaladı beni, hani eskiden "ölümden önce bir hayat var"dı ya (bkz. Mozaik grubumuz!), o resimdeki panayırda -ve bence hayatta da- her şey yanyana, içiçe, öyle ki, birbirini boğazlayanlar ve sevişenler, kuduranlar ve uyuklayanlar, yiyenler ve kusanlar, ip atlayanlar ve hıçkıranlar ve kedi yakalayanlar...
hepsi bu tablodaa..!