Doğal olarak işin içine ramazan davulu veya bendir gibi aletler katılmış durumda ve tabii ki Doğu’nun Anadolu’da buluşan inanılmaz ritmik ve melodik çeşitliliği grubun çalışında belirgin olarak hissediliyor. Vurmalı seslerinin birbirine örüldüğü bu düzenlemelerle müzik dört ayrı kıtadan aletin birarada parıldaştığı bir enstrüman havuzundan yükseliyor sanki: Kaxixi, marakas, çelik üçgen, parmak zili, bongo, kastanyet, Mbira (parmak arpi), Kuika, tahta kaşık, rototom, bendir, ramazan davulu, asetat ve teneke levha...

”Hasta siempre” gibi bir ağıt veya çocuk şarkıları, bir Kürt dansı ya da Monteverdi’nin bir operası veya rumba, tango ve samba ritmleri... Grup çeşitli kaynaklardan tümüyle kendine özgü bir ses yakalıyor.